حواشى و اضافات ( 1 ) ص 13 س 3 - 5 ، اين ابيات از خسرو شيرين نظامى است از اواخر آن در ابتداى حكايت « كابين بستن خسرو با شيرين » ، و در نسخهء خطّى بسيار مصحّح مضبوط نظامى ملكى راقم سطور مورّخهء سنهء 790 ابيات مذكور بدينگونه مسطور است : سعادت چون گلى پرورد خواهد * * بيارايد پس آنگه مرد خواهد نخست اقبال بر دوزد كلاهى * * چو وقت آيد نهد بر فرق شاهى ز دريا در برآرد مرد غوّاص * * بكم مدّت شود بر تاجها خاص ( 2 ) ص 18 س 12 - 13 ، اين دو بيت از ليلى مجنون نظامى است از اواسط آن در ابتداى حكايت « آمدن قاصد ليلى بمجنون و نامه آوردن » ، و در نسخهء خطّى سابق الذّكر بدينطريق مسطور است : روزىّ و چه روز عالم‌افروز * * روشن همه چشم از آن‌چنان روز صبحش چو بهشت بردميده * * بادش نفس مسيح ديده ( 3 ) ص 19 س 9 ، خود پديدست در جهان بارى * * كار هر مرد و مرد هركارى از سنائى است ( امثال آقاى دهخدا ، ج 1 ص 757 ) ، ( 4 ) ص 20 س 3 - 4 ، مطلع غزل كمال الدّين اسمعيل اصفهانى كه اين بيت از آن جمله است اينست :